اَللّهُمَّ اَرِنِی الطَّلْعَه الرَّشیدَه..

ای آفریدگار صبح! در جشن باشكوه روزی كه آغاز می شود، و در تمام روزهایی كه شیرینی نام تو، بر لبانم می نشیند، من عهد دیرینه ی خویش را با صاحب صبح و امام عصر تازه می كنم و دست بیعتم را در زلال دستانش معطر می سازم تا شعر سپید این عشق، در صحن دلم تكرار شود.

طراوت جاری این عهد و بیعت، هرگز از باغ خاطرم بیرون نمی رود و پیوسته شال سبز محبتش را بر گردن می نهم تا نوازشگر شانه های لرزان باشد.

خالق مهربان من! اگر دست تقدیرتو، لباس سپید آخرت را بر تن من پوشاند و آن ماه تابان در آسمان چشم مردمان آشكار شد، مرا از محراب قبرم برانگیز و توفیق احرام در صحن و صفایش عنایت كن تا لبیك گویان در گرد كعبه ی وجود مقدسش طواف كنم.

ادامه نوشته